در كتاب تحف العقول اين گونه روايت كرده : وصيت رسول خدا (ص) به معاذبن جبل هنگامي كه او را به كشور يمن فرستاد فرمود : اي معاذ كتاب خدا را به آنها ياد بده ، و ادب آنها را به اخلاق شايسته نيكو كن ، و مردم خوب و بدشان را بر طبق قدر و منزلتشان جاي ده ، 

 فرمان خدا را در آنها اجرا كن و درباره ي فرمان خدا و مال او از احدي هراس نداشته باش چون فرمانروايي و مال از آن تو نيست كه به هر گونه بخواهي در آنها عمل كني و امانت را در هر آنچه از كم و زياد است به آنها بپرداز و بر تو باد به مدارا كردن و نرم خويي و گذشت در جايي كه حق ترك نشود اگر چه جاهل بگويد : حق خدا را ترك كردي ، و از هر كاري كه ترس آن را داري از ناحيه ي آن تو را عيب جوئي كنند ، نزد كارمندان خود عذرخواهي آن كار را بكن پيش از آن كه آنها بخواهند براي تو عذرتراشي كنند ، سنت هاي زمان جاهليت را بميران جز آنها را كه اسلام سنت قرار داده و امضا كرده و امر اسلام را آشكار كن همه را كم يا زياد و بيشتر اندوه تو در كار نماز باشد ، زيرا پس از اقرار به دين ، نماز رأس اسلام است .

مردم را به خدا و روز جزا يادآوري كن ، به دنبال آن اندرز ده و موعظه كن زيرا نيروي موعظه براي آنها در مورد عمل به آنچه خدا دوست مي دارد بيشتر است ، 1 آن خدايي را كه به سويش بازگردي پرستش كن و در راه خدا از سرزنش كسي واهمه و ترسي نداشته باش .


و تو را وصيت و سفارش مي كنم به تقواي الهي ، راستگويي ، وفاء به عهد و پيمان ، امانتداري ، ترك خيانت ، گفتار نرم ، سلام كردن ، همسايه داري ، يتيم نوازي ، حسن عمل ، كوتاه كردن آرزو ، دوست داشتن آخرت ، جزع و بي تابي از حساب ( روز جزا ) ، ملازمت ايمان ، فهم در قرآن ، فرو خوردن خشم ، فروتني و سخت بپرهيز از اين كه مسلماني را دشنام گويي يا گنهكاري را فرمان بري يا امام و رهبر عادلي را نافرماني كني يا راستگويي را دروغگو بشماري يا دروغگويي را راستگو بداني و پروردگار خود را نزد هر درخت و سنگي ياد كن و براي هر گناهي توبه اي انجام ده ، پنهاني را به پنهاني و آشكار را به آشكار .


اي معاذ اگر نبود كه من مي بينم ديدار ما به قيامت خواهد افتاد وصيت و سفارش را كوتاه مي كردم ولي مي بينم كه ديگر هرگز يكديگر را ديدار نخواهيم كرد و اين را هم بدان اي معاذ كه محبوب ترين شما در نزد من كسي است كه مرا فرداي قيامت به همان گونه ديدار كند كه از من جدا شده است !