اي اباذر دشنام مؤمن گناه است و جنگيدن با او كفر و خوردن گوشتش ( با غيبت ) از نافرماني هاي خدا است و احترام مال مؤمن همانند احترام خون او است .
عرض كردم : غيبت چيست ؟ فرمود : برادرت را ياد كني به سخني كه خوش ندارد .
گويد : عرض كردم : اي رسول خدا اگرچه آنچه درباره اش گفته شده در او باشد ؟
فرمود : بدان كه چون درباره اش بگويي آنچه را كه در او باشد غيبت او را كرده اي و اگر او را ياد كني بدانچه در او نيست به او بهتان و تهمت زده اي .


اي اباذر كسي كه دور كند از برادر مسلمان غيبت را ( و جلوگيري كند از غيبت او ) بر خدا حق است كه او را از آتش دوزخ آزاد سازد .


اي اباذر كسي كه در نزد او از برادر مسلمانش غيبت شود ، و او بتواند او را ياري كند و ياريش كند ( و جلوي غيبت او را بگيرد ) خداي عزوجل در دنيا و آخر او را ياري كند ، و اگر دست از ياري او بردارد و خوارش كند خداوند در دنيا و آخرات او را خوار كند .


اي اباذر « قتات» داخل بهشت نشود ، گويد : عرض كردم : « قتات » كيست ؟ فرمود : سخن چين .


اي اباذر سخن چين در آخرت از عذاب خدا راحتي ندارد .


اي اباذر هر كس در دنيا دورو و دو زبان باشد در دوزخ نيز دو زبان دارد .


اي اباذر آنچه در مجالس مي گذرد امانت است و افشاء راز برادرت خيانت محسوب بشود از اين رو از اين كار دوري گزين و از مجلس عشيره و قبيله دوري كن .


اي اباذر اعمال مردم دنيا از اين جمعه تا جمعه ديگر بر خدا عرضه شود در دو روز ، روز دوشنبه و روز پنجشنبه ، خداوند بيامرزد گناهان هر بندة مؤمني را جز آن بنده اي كه ميان او و برادر ايماني او كينه و دشمني باشد كه خدا فرمايد : عمل اين دو را واگذاريد تا با يكديگر اصلاح كنند .


اي اباذر سخت بپرهيز از جدايي قهرآميز با برادر ديني خود كه با آن حال ، عمل پذيرفته نشود .


اي اباذر از جدايي قهرآميز تو را نهي مي كنم اگر ناچار به اين كار شدي بيش از سه روز اين جدايي را ادامه نده كه هر كس در آن وضع بميرد آتش دوزخ به او سزاوارتر است .


اي اباذر ! هر كس دوست بدارد كه مردم در برابر او سرپا بايستند براي نشمين گاه خود آتش دوزخ را فراهم كرده است .


اي اباذر هر كس بميرد و در دل او به اندازه ي مثقال ذره اي تكبر باشد بوي بهشت نشنود مگر آن كه پيش از مردم توبه كند .

ابوذر عرض كرد : اي رسول خدا مرا زيبايي خوش آيد تا بدانجا كه دوست مي دارم بند شمشير و رويه ي نعلين و كفشم زيبا باشد آيا از اين كار هم بيم ( تكبر ) مي رود ؟ فرمود : دلت را در آن حال چگونه مي يابي ؟ عرض كرد : مي يابم دلم را كه خداشناس و مطمئن به او است ! فرمود : اين تكبر نيست ، بلكه تكبر آن است كه حق را واگذاري و به غير خدا دل بندي و به مردم بنگري و نبيني كه ديگري آبرويش چون آبروي تو است و يا خونش چون خون تو است .


اي اباذر بيشترين كساني كه به دوزخ روند تكبركنندگان هستند ، مردي به آن حضرت عرض كرد : اي رسول خدا آيا ممكن است كسي از تكبر نجات يابد ؟ فرمود : آري كسي كه جامه ي پشمينه پوشيده ، الاغ سوار شود ، بز را بدوشد و با مسكينان هم نشيني كند ( يعني افتادگي داشته باشد و از امثال اين گونه كارها پروا نداشته باشد ، منظور اين نيست كه حتماً اين كارها را بكند ) .


اي اباذر كسي كه بار و بنه اش را خود به دوش كشد از تكبر رهايي يافته يعني آنچه را از بازار خريداري مي كند ( خود به خانه برد و حمل آن را به ديگري واگذار نكند ) .


اي اباذر هر كس جامه اش از روي سر بزرگي به زمين كشد خداي عزوجل در روز قيامت به او نظر نكند .


اي اباذر هر كس دو پيراهن دارد بايد يكي را خود بپوشد و ديگري را به برادر ( ايماني خود كه جامه ندارد ) بپوشاند .


اي اباذر در آينده ي نزديك مردماني از امت من در ميان ناز و نعمت متولد شده و پرورش يابند ، همه ي همت آنها رنگارنگ بودن غذا و آشاميدني است و ديگران نيز با گفتارشان آنها را ستايش كنند ، اينان اشرار و بدان امت من هستند .


اي اباذر كسي كه پوشاك هاي زيبا را با اين كه توان پوشيدن آن را دارد به خاطر فروتني و افتادگي در پيشگاه خداي عزوجل واگذارد ، خداوند از جامه هاي كرامت خود بر او بپوشاند .

ماخذ :

برگرفته از كتاب « آينه در آينه » تاليف زهرا يزدي نژاد