ثنا باد بر جان پيغمبرش
محمد فرستاده و بهترش
كه بُد بر در دين يزدان، كليد
جهان يكسر از بهر او شد پديد
بدو داد دادار پيغام خويش
بپيوست با نام او نام خويش 1
ز پيغمبران او پسين بُد درست
وليك او شود زنده زايشان نخست
يكي تن وي و خلق چندين هزار
برون آمد و كرد دين آشكار
ببرد از همه گوي پيغمبري
كه با او كسي را نبد برتري
خبر زآنچه بگذشت يا بود خواست
ز كس ناشنيده همه گفت، راست
به يك چشم زد از دل سنگ سخت
به معجز برآورد نو بر درخت 2
دل دنيي از ديو بي‌بيم كرد
مه آسمان را به دو نيم كرد 3
ز هامون به چرخ برين شد سوار
سخن گفت بر عرش با كردگار 4
گه رستخيز آب كوثر وراست
لوا و شفاعت سراسر وراست 5
مر اندامش ايزد يكايك ستود
هنرهاش را بر هنر بر فزود
ورا بُد به معراج رفتن ز جاي
به يك شب شدن گرد هر دو سراي 4
مه از هر فرشته بُدش پايگاه
براز قاب قوسين به يزدانش راه
سرافيل همرازش و هم نشست
براق اسب و جبريل فرمان پرست
هميدونش بر ساق عرش است نام 6
نُبي 7  معجز او را ز ايزد پيام
به چندين بزرگي جهاندار راست
بدو داد پاك اين جهان، او نخواست
نمود آنچه بايست هر خوب و زشت
ره  دوزخ و راه خرّم بهشت
چنان كرد دين را به شمشير تيز
كه هزمان بود بيش تا رستخيز
ز يزدان و از ما هزاران درود
مراو را و يارانش را بر فزود

پي‌نوشت‌ها

1- در آيات زيادي نام رسول اكرم صلي الله عليه وآله به دنبال نام خداوند متعال آمده است از جمله در اين آيه: يا اَيُّها الذين آمَنوا اَطيعُوا اللهَ وَ اطَيعُوا الرَسولَ وَ اولو الاَمرِ مِنكُم  و نيز آيه: اِنّما وَليُكُم اللهُ وَ رَسولُهُ ... و آياتي نظير اينها.

2- اشاره است به معجزه كنده شدن درخت از ريشه و آمدن در پيش رسول خدا صلي الله عليه وآله كه اشراف قريش از آن حضرت خواستند (رك: منتهي الامال، ص 36).

3- اشاره است به شقّ‌القمر كه در تفاسير در ذيل اين آيات مبارك: اقْتَرَبَتِ السَّاعَةُ وَانشَقَّ الْقَمَرُ  * وَإِن يَرَوْا آيَةً يُعْرِضُوا وَيَقُولُوا سِحْرٌ مُّسْتَمِرٌّ: «نزديك شد قيامت و به دو نيم شدن ماه و اگر ببينند آيتي و معجزه‌اي روي برمي‌گردانند و مي‌گويند سحري است پيوسته.» روايت كرده‌اند كه اين آيات وقتي نازل شد كه قريش در مكّه از آن حضرت معجزه طلب كردند و آن حضرت صلي الله عليه وآله به ماه اشاره فرمود و ماه به اذن حق تعالي به دو نيم  شد و اين در شب 14ذيحجّه بوده است(رك: منتهي‌الامال، ص 34).

4- اشاره است به معراج رسول اكرم صلي الله عليه وآله و رفتن به مقام قرب‌الهي و سدره المنتهي و عرش.

5- اشاره است به حديث: ما من نبي من ولد آدم الي محمّد الاّ و هم تحت لواء محمد صلي الله عليه وآله (سفينة‌البحار) و نيز: ولد آدم كلهم تحت لوائي يوم القيامة و انا اوّل من يفتح له باب الجنة(احاديث مثنوي).

6- براي اين حديث كه از مكتوب بودن نام‌هاي خمسه طيّبه (محمد صلي الله عليه وآله – علي - فاطمه زهرا - حسن و حسين عليهم السلام بر عرش الهي دلالت دارد؛ مراجعه كنيد به معاني الاخبار صدوق صفحه21 و جلد 15 بحارالانوار از صفحات 14و 15 به بعد).

7- نُبي: از قرآن كريم.